Yvonne Keuls

(1931)

‘Ik doe elke dag iets met de mogelijkheden die die dag geeft,’ zei Yvonne Keuls (geboren Bamberg) in 2018 tegen Margriet. Dat is niet overdreven; ze is enorm productief, en al even geliefd bij een groot lezerspubliek. In het begin van haar carrière schreef ze voor toneel, ze bewerkte Couperus, totdat ze op een school ontdekte wat de jeugd echt bezig hield. Sinds dat moment is ze eigentijds en geëngageerd gaan schrijven.

Vervaardigd 2000
Techniek Acryl op linnen
Afmetingen 144 x 90,5 cm

Yvonne Keuls en Gerrit Komrij

door Ine Laurant (leefjaren onbekend)

Dit schilderij was voor het eerst in het openbaar te zien op de Stadsschouwburg, tijdens het Boekenbal van 2000. Het thema was ‘Lectori Salutem’, en er hingen gigantische portretten met schrijvers afgebeeld als antieke goden. Ine Laurent liet zich voor dit portret inspireren door het schilderij ‘Triomf van Zephyr en Flora’ uit 1735 van Tiepolo.

En, zoals dat elk jaar gaat, als het feest langzaam ten einde loopt, wordt het decor afgebroken, door de gasten wel te verstaan, die op die manier hun souvenirs kunnen meenemen. René Hollaers, boekhandelaar te Breda, zag niet op tegen een beetje sjouwen en nam het forse schilderij van Keuls en Komrij mee. Aan de nieuwssite Breda Vandaag vertelde hij hoe het verder ging: ‘Een paar maanden later werd ik gebeld door Yvonne Keuls zelf die had gehoord dat een boekhandel in het zuiden van Nederland dat schilderij had. Zij wilde het eigenlijk wel graag zelf hebben en dat mocht van mij. Toen ze het kwam ophalen, kreeg ik een grote doos Merci van haar.’ In 2019 bracht Keuls het dubbelportret naar het Literatuurmuseum, waar het nu in gezelschap verkeert van andere Boekenbal-portretten door Laurant, die van Maarten ’t Hart en Hugo Brandt Corstius.

Keuls is een van de populairste en meest gelezen schrijvers van Nederland. Ze werd geboren in toenmalig Nederlands-Indië en zit met haar werk altijd scherp op de tijdgeest: De moeder van David S. en Het verrotte leven van Floortje Bloem zijn klassiekers uit de vroege jaren tachtig, die de doemsfeer uit die tijd overtuigend neerzetten. Ze schreef ook over familieverhoudingen, oorlog, kindermisbruik: kortom, een geëngageerd schrijver, maar die nooit helemaal die literaire waardering kreeg van veel vakgenoten. Want waar Gerrit Komrij wel eens het Boekenweekessay schreef en Maarten ’t Hart het Boekenweekgeschenk, is die eer Keuls nooit ten deel gevallen.