Ronald Giphart

(1965)

Ronald Giphart wist al snel dat hij een leven in de literatuur wilde leiden. In de eenzame nachten als nachtportier in een ziekenhuis schreef hij zijn eerste drie boeken. Dankzij de humor en soepele stijl vindt zijn werk al vanaf het begin een groot en gevarieerd publiek. Hij groeide uit tot een literaire celebrity en zijn oeuvre bestaat uit romans, non-fictie boeken, kookboeken en zelfs een graphic novel.

Vervaardigd zonder datering
Techniek Olieverf op doek
Afmetingen 45 x 55 cm

Ronald Giphart

door Jean Marie Mersmans (1953)

Jean Marie Mersmans omschrijft zichzelf als ongeduldig en zo schildert hij ook. Snel en uitbundig. Zijn portretten zijn trefzeker, expressionistisch en karaktervol. Zo ook dit portret van Ronald Giphart. Het past bij de schrijver die geroemd wordt om zijn vaart en soepel zwiepende zinnen. Net als Mersmans is ook Giphart haastig, reden dat hij tijdens het poseren het liefst wilde staan. Je voelt bijna zijn ongeduld.

De kracht die uit dit portret spreekt, past ook bij de manier waarop Giphart begin jaren negentig de letterenwereld opschudde met zijn overrompelend frisse schrijfstijl en vrolijke met seks gevulde boeken. Dat werd hem door de critici niet gelijk in dank afgenomen. ‘Neuken, neuken en nog eens neuken,’ oordeelde Tom van Deel, en dat was niet bedoeld als aanbeveling. Niettemin werden zijn debuut Ik ook van jou uit 1992 en de boeken die daarop volgden enorme bestsellers. Jan Wolkers verzuchtte: ‘Ronald Giphart en Arnon Grunberg, eindelijk weer jongens die vanuit hun kloten schrijven.’

Giphart vond het hoog tijd voor veranderingen in het literaire landschap en begon in 1994 met Rob van Erkelens en Joris Moens Zoetermeer, als een literair tijdschrift van een nieuwe generatie:

Voor ons is de polemiek een roestend, bijna ouderwets genre, een met nostalgie omgeven overblijfsel van een literaire cultuur die achter ons ligt. (…) Overtuigingen zijn flexibel, definitief is maar tijdelijk, de waarheid een kaleidoscoop en morgen is alles weer anders.

Algauw werd de groep schrijvers, waar zich o.a. Arnon Grunberg, Kees van Beijnum, Paul Mennes en Herman Brusselmans bij aansloten, de Generatie Nix genoemd.

Gipharts vitaliteit blijkt ook uit de diverse literaire theatervoorstellingen die hij maakte met onder meer Martin Bril, Bart Chabot en Nico Dijkshoorn.  

Vervaardigd circa 2012
Techniek Acryl op paneel
Afmetingen 40 x 30 cm

Ronald Giphart

door Bernadet Boorsma (1961)

Een uitbundig lachende Ronald Giphart. Portrettist Bernadet Boorsma werkt van bestaande foto’s en wil schrijvers met kleur, expressie en humor neerzetten. En humor, dat heeft ‘Giph’ wel.

Vanaf het begin heeft Giphart zich verzet zich tegen de gewichtigheid van de literatuur. Hij wil niets zwaars, maar lichte en humoristische literatuur schrijven: ‘Voor Ik ook van jou heb ik eerst twee andere boeken geprobeerd te schrijven, maar die werden zo serieus, doorwrocht en vol gewichtige symboliek, dat het totaal niet werkte. Al schrijvend heb ik me losgemaakt van die dogmatische benadering.’

In het jaar dat dit portret gemaakt is, is Giphart niet meer de jonge hond die hij was; inmiddels staat er een imposant oeuvre op zijn naam. Phileine zegt sorry is een groteske en komische roman over iemand die juist helemaal geen sorry kan zeggen (en werd vertaald en verfilmd), maar vooral met Ik omhels je met duizend armen wist hij door te dringen tot het hogere literaire echelon waarvan hij aanvankelijk zelf ook niet zoveel moest hebben. Een indrukwekkende roman waarin hij ook schrijft over de dood van zijn moeder. Hij maakt een deel in de Privé-domeinreeks, bloemleest dat het een aard heeft en gaat regelmatig het theater in, met onder andere Joost Zwagerman, Martin Bril, Bart Chabot en Nico Dijkshoorn.

De romans worden schaarser, maar hij schrijft inmiddels ook over wetenschap, gastronomie, schrijven, leiderschap, geneeskunde, literatuur, poëzie en voetbal. Al is zijn werk ernstiger dan zijn eerste romans, er valt nog altijd ook te lachen.