Arnon Grunberg

(1971)

Vanuit New York vuurt Arnon Grunberg de ene na de andere sterke roman op de Nederlandse lezer af. In zijn werk belicht hij op onnavolgbaar scherpzinnige, maar ook humoristische manier het menselijk bestaan en vergroot hij de belachelijke kanten van het menselijk gedrag uit. Zijn onderwerpkeuze is meestal onconventioneel. Eigenzinnig als hij is, neemt hij geen blad voor de mond en daagt hij graag uit tot tegenspraak.

Vervaardigd 1998
Techniek Olieverf op doek
Afmetingen 61 x 61 cm

Zelfportret

door Arnon Grunberg (1971)

1998 was misschien wel het jaar waarin Arnon Grunberg een literaire grootheid werd. Hij had met twee prijzen voor zijn debuut Blauwe maandagen een vliegende start gemaakt, hij werkte aan een essaybundel en mocht dat jaar zelfs het Boekenweekgeschenk schrijven. Dan ben je als schrijver wel gearriveerd, en dat was snel gegaan.

Behalve met het schrijven van goede boeken, wilde Grunberg ook opvallen met marketingstunts, controversiële meningen en bijzondere buitenliteraire activiteiten. Dit ‘zelfportret’ is een van de resultaten daarvan. Frits Abrahams beschreef de ‘performance’ waaruit dit schilderij ontstond: ‘Een schrijver die in twee uur tijds dertien schilderijen vervaardigt, daarbij terzijde gestaan door een Amerikaanse pornoster (‘Bob’), een product uit de siliconenfabriek van wijlen Jayne Mansfield, die voor hem gedwee de tubes uitknijpt en af en toe de penselen tussen de borsten klemt.’

De schilderijen waren te koop, maar de opbrengst was onvoldoende om de kosten te coveren, stelde de galeriehouder enigszins bedrukt vast. Geld verspild? Op de wat langere termijn bleek de investering de moeite wel degelijk waard. Aandacht had het wel opgeleverd en na deze schilderstunt werd hij alleen nog maar succesvoller. Ook als schilder bleef hij vooral schrijver.