Onyx

door Ellen Deckwitz
Gedichten gebaseerd op het beeldend werk van Rogi Wieg, deel 3

ONYX

 

Voor de zoveelste keer word je wakker

in je eigen lichaam. ‘s Nachts

hebben schadelijke overtuigingen

zich als botten teruggezet,

 

werd de serotoninekraan weer dichtgedraaid.

Waar zijn de al die stofjes

 

die je nog nooit in het echt zag, slechts

wat ze met je dromen deden als je er niet bij was.

Je slaapkamer is een tombe, de zon is hartvormig

 

en heeft de lichtkracht van een ondervraaglamp.

Je weet niet met welk antwoord je nog wegkomt:

 

            Op elke spier zit een wielklem.

            Buiten ontploffen wolken.

 

Op je pyjama draag je weer die broche

met roosgeslepen onyx.